เมื่อเรารักใครเรารักและพยายามสร้างสิ่งดี ๆ ให้กันส่งเสริมชีวิตให้ดีขึ้น
ไม่มีเรื่องนอกใจเราอยู่ด้วยกันเราไม่เคยคิดตัวเค้าเองก็ไม่เคยคิดดีแล้วใช่ไหมคะ
เราไม่เคย เที่ยวกลางคืนไม่เที่ยวกับเพื่อนไม่กินเหล้าเลิกงานเรากลับบ้านตรงเวลา
เค้าก็มีบ้างเริ่มปรับปรุงมั้ง
เราไม่เคยทำอะไรที่เค้าไม่ชอบหรือคอยทำอะไรที่ทำให้ต้องมาเป็นห่วงเรา หรือระแวง
สิ่งใหนไม่ชอบเราไม่ทำ
ให้ความสำคัญกับครอบครัวเต็มที่ แต่บางครั้ง..
ความหวังดีของเราที่มีแต่ทำไมผู้ชายมักมองเป็นความน่ารำคาญ
พูดบั่นทอนทุกอย่างเพื่อให้เรารู้สึกแย่และเลิกห้ามเค้าเค้าในสิ่งที่เค้าต้องการ (ห้ามในสิ่งที่เราเห็นว่ามันไม่ดีกับตัวเค้า)
เวลาเค้าอยากมีความสุขเค้าไม่เคยนึกถึงเราในความสุขนั้น จะมีเพื่อน ๆ ของเขาในช่วงเวลาแห่งความสุข
แต่เมื่อใดที่มีความทุกข์หรือเกิดเรื่องจากสิ่งที่เราห้ามเราเตือน เพราะคนแก้ปัญหานั้นคือเรา
ปากบอกรักเรามากแต่การกระทำมันไม่ใช่
เวลาเราห้ามเพราะความหวังดีของเราเค้าจะบอกว่าเรามันน่ารำคาญเค้าเบื่อเรามานานแล้ว
ตลอด 3 ปีที่อยู่กันมาเราได้ยินแบบนี้มาตลอด
แต่หลังจากนั้นที่เค้าสนุกแล้ว
เราก็จะได้ยินคำว่าขอโทษ
ซึ่งเราไม่ต้องการ
แต่เราก็จะให้อภัยทุกครั้งกับคำสัญญาลอย ๆ ที่เราหลับหูหลับตาเชื่อและเพราะเรารักและเชื่อใจกับคำพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่มาครั้งนี้เรากลับรู้สึกปล่อยตัดไม่สนใจไม่ตามเหมือนก่อน
ไม่อยากรับรู้ไม่อยากคุยเมื่อนึกถึงคำพูดว่าเรามันน่ารำคาญน่าเบื่อ
เค้าอยากทำอะไรเพื่อเพื่อนเค้าบ้าง
ซึ่งเพื่อนไม่เคยช่วยเหลืออะไรเค้าเลยและไม่จริงใจกับเค้าด้วย
เกิดปัญหาไม่เคยมีเพื่อนคนใหนยื่นมือเข้ามามีแต่เราที่วิ่งเต้นทุกอย่าง
ครั้งนี้เราก็รู้สึกเบื่อเหมือนกัน มันรู้สึกเหมือนเอือม เหมือนเสียใจเต็มที่
เราเหมือนไม่สำคัญเลย เหมือนในชีวิตเค้าไม่มีเราก็ได้
คำพูดเค้าที่เราเก็บเอามาคิดมันทำร้ายใจเรามาก
มากสะเราไม่อยากให้อภัยเราเหนื่อย
และหลังจากนั้นก็มาคุยกับเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราก็มีความรู้สึก เราเสียใจเป็นร้องไห้เป็น
เราไม่ได้ถึก หรือรับได้ทุกสถานะการณ์นะ
บอกรักเราแต่เราไม่เคยรู้สึกสำคัญเหมือนที่เค้าแสดงออกกับคนอื่นเลย😢
น้ำตาของเรามันดูไร้ค่ามาก ๆ สำหรับเค้า
แต่ถ้าเป็นน้ำตาคนอื้นแม้กระทั่งเด็กน้อยที่ต้องมาร้องไห้เพราะเค้า
เค้าร้องไห้รู้สึกผิดตามเลย
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเราอยู่เป็นตัวอะไรสำหรับเค้า
อยู่กันมา 3 ปียังไม่มีลูกด้วยกันค่ะเรื่องอื่นเค้าก็มีความรับผิดชอบอยู่บ้าง
เรื่องค่าใช้จ่ายต่าง ๆ เค้าดีระดับนึง
เราคิดมากไปไหมคะ เราอยากขอความเห็นของมุมมองที่ต่างกัน
คอมเม้นท์ได้เลยค่ะเรารับฟัง
ขอบคุณค่ะ
ขอมากไปไหมสำหรับคนที่รักกัน
ไม่มีเรื่องนอกใจเราอยู่ด้วยกันเราไม่เคยคิดตัวเค้าเองก็ไม่เคยคิดดีแล้วใช่ไหมคะ
เราไม่เคย เที่ยวกลางคืนไม่เที่ยวกับเพื่อนไม่กินเหล้าเลิกงานเรากลับบ้านตรงเวลา
เค้าก็มีบ้างเริ่มปรับปรุงมั้ง
เราไม่เคยทำอะไรที่เค้าไม่ชอบหรือคอยทำอะไรที่ทำให้ต้องมาเป็นห่วงเรา หรือระแวง
สิ่งใหนไม่ชอบเราไม่ทำ
ให้ความสำคัญกับครอบครัวเต็มที่ แต่บางครั้ง..
ความหวังดีของเราที่มีแต่ทำไมผู้ชายมักมองเป็นความน่ารำคาญ
พูดบั่นทอนทุกอย่างเพื่อให้เรารู้สึกแย่และเลิกห้ามเค้าเค้าในสิ่งที่เค้าต้องการ (ห้ามในสิ่งที่เราเห็นว่ามันไม่ดีกับตัวเค้า)
เวลาเค้าอยากมีความสุขเค้าไม่เคยนึกถึงเราในความสุขนั้น จะมีเพื่อน ๆ ของเขาในช่วงเวลาแห่งความสุข
แต่เมื่อใดที่มีความทุกข์หรือเกิดเรื่องจากสิ่งที่เราห้ามเราเตือน เพราะคนแก้ปัญหานั้นคือเรา
ปากบอกรักเรามากแต่การกระทำมันไม่ใช่
เวลาเราห้ามเพราะความหวังดีของเราเค้าจะบอกว่าเรามันน่ารำคาญเค้าเบื่อเรามานานแล้ว
ตลอด 3 ปีที่อยู่กันมาเราได้ยินแบบนี้มาตลอด
แต่หลังจากนั้นที่เค้าสนุกแล้ว
เราก็จะได้ยินคำว่าขอโทษ
ซึ่งเราไม่ต้องการ
แต่เราก็จะให้อภัยทุกครั้งกับคำสัญญาลอย ๆ ที่เราหลับหูหลับตาเชื่อและเพราะเรารักและเชื่อใจกับคำพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่มาครั้งนี้เรากลับรู้สึกปล่อยตัดไม่สนใจไม่ตามเหมือนก่อน
ไม่อยากรับรู้ไม่อยากคุยเมื่อนึกถึงคำพูดว่าเรามันน่ารำคาญน่าเบื่อ
เค้าอยากทำอะไรเพื่อเพื่อนเค้าบ้าง
ซึ่งเพื่อนไม่เคยช่วยเหลืออะไรเค้าเลยและไม่จริงใจกับเค้าด้วย
เกิดปัญหาไม่เคยมีเพื่อนคนใหนยื่นมือเข้ามามีแต่เราที่วิ่งเต้นทุกอย่าง
ครั้งนี้เราก็รู้สึกเบื่อเหมือนกัน มันรู้สึกเหมือนเอือม เหมือนเสียใจเต็มที่
เราเหมือนไม่สำคัญเลย เหมือนในชีวิตเค้าไม่มีเราก็ได้
คำพูดเค้าที่เราเก็บเอามาคิดมันทำร้ายใจเรามาก
มากสะเราไม่อยากให้อภัยเราเหนื่อย
และหลังจากนั้นก็มาคุยกับเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราก็มีความรู้สึก เราเสียใจเป็นร้องไห้เป็น
เราไม่ได้ถึก หรือรับได้ทุกสถานะการณ์นะ
บอกรักเราแต่เราไม่เคยรู้สึกสำคัญเหมือนที่เค้าแสดงออกกับคนอื่นเลย😢
น้ำตาของเรามันดูไร้ค่ามาก ๆ สำหรับเค้า
แต่ถ้าเป็นน้ำตาคนอื้นแม้กระทั่งเด็กน้อยที่ต้องมาร้องไห้เพราะเค้า
เค้าร้องไห้รู้สึกผิดตามเลย
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเราอยู่เป็นตัวอะไรสำหรับเค้า
อยู่กันมา 3 ปียังไม่มีลูกด้วยกันค่ะเรื่องอื่นเค้าก็มีความรับผิดชอบอยู่บ้าง
เรื่องค่าใช้จ่ายต่าง ๆ เค้าดีระดับนึง
เราคิดมากไปไหมคะ เราอยากขอความเห็นของมุมมองที่ต่างกัน
คอมเม้นท์ได้เลยค่ะเรารับฟัง
ขอบคุณค่ะ